Stawiać kogoś za wzór
Każdy z nas z dzieciństwa zna sytuację, kiedy to rodzice stawiali nam jakieś inne dziecko za tak zwany wzór do naśladowania - no chyba, ze sami byliśmy wyjątkowo grzecznymi dziećmi i to nas stawiano innym za wzór. Kiedy ktoś stawia komuś kogoś za wzór oznacza to, że jego zdaniem dana osoba jest człowiekiem godnym naśladowania - i to pod każdym jednym względem. Bo dobrze się uczy. Bo jest wspaniałym pracownikiem. Bo jest grzecznym dzieckiem. Bo jest przykładną matka albo przykładnym ojcem. Bo jest mądry. Bo umie się kulturalnie zachować. Bo to, bo śmo, bo owamto. Nikt z nas nie lubi, kiedy ktoś stawia nam kogoś za wzór. Powody tego są bardzo proste. Przede wszystkim to subiektywna sprawa i to, co dla jednej osoby jest wzorcowe, dla kogoś innego wcale takie nie jest. Poza tym każdy z nas ma swój rozum i wie, co mu odpowiada, a co tak może niekoniecznie. Dzieci zaś czują się z tym źle, bo nabierają o sobie przeświadczenia, że są gorsze aniżeli ich rówieśnicy, a to przecież nic pozytywnego.